عــــلـــیـرضــــا، عزیزدل مامان و بابا

دیروز چهارمین دندون علیرضا دراومد. ده ماه و نیمشه.... از هفت ماهگی اولیش دراومد.  ششم فروردین ۹۱ بود. مامان جون هم لطف کردن و یه آش دندونی خوشمزه پختن. دستشون درد نکنه. دندون پیش پایین سمت راست. اولیش بود. بعدش کناریش. و بعد پیش بالایی سمت راست منظورم راست بچه هست. و الانم کناریش دراومده. قیافش اینقده بانمک شده که نگو.  تازه یاد گرفته دندون قروچه می کنه و حرص مارو درمیاره. تازه دست بقیه رو میگیره محکم و به دهن میبره و یه گاز محکم میگیره. بعدشم کلی می خنده....

خب بدین دیگه   ...

این کیه اینجاست چقدر خوش تیپه، قربونش برم مثل خودمه   ...

می خندم مگه چیه باید به دنیا خندید ...

می دونی من لپ تاپ خیلی بلدم فقط نمی دونم چرا هرچی میزنم نمیره تو بازیش اصلا لپ تاپش خرابه، اینا مال عهد تیرکمونشاهه، باید یه خوبشو برام بخرن       ...

به نظر من لواشک باید ترش باشه که مزه بده مثل این   ...

آقا علیرضا روزای اول تولدش وقتی از چیزی ناراحت بود می گفت: اِ هه هه تا نزدیکای یک ونیم ماهگی که می گفت: اِ!  این بیشتز حالت تعجبی داشت. و در پاسخ حرفای ما می گفتو نزدیک دو ماه داشت که  اغغغ و اغوم و آغا رو شروع کرد. از دو ماهگی اونگه و اغوم می گفت. این کلمه اونگه رو خیلی تکرارمی کنه. جتی تا الان که ده ماهشه. به حالت های مختلف گفته شده. تعجبی، سوالی، با شادی. بیشتر وقتا که عطسه می کنه بعدش با لبخند میگه اونگه. فیلمش رو هم گرفتیم. البته تازگی ینی تو ده ماهگی این کلمه رو خیلی سریع می گه. اواسط هشت ماهگی (فروردین 93- بعد از بازگشت از جهرم) بود که دَدَ گفتن رو شروع کرد. خیلی زیاد و با سرعت می گفت دَ دَ دَ دَ دَ.... چ...

هوم... به به ... چه آب خوبی دارن این کاشانیا!! ...

...